İÇTEN SAMİMİ DUA EDEREK RABBİMİZ_E YÖNELMEK
Dua etmek Allah (cc)’ın kullarına lütfettiği çok güzel bir nimet ve çok büyük bir lütuftur. Allah (cc) Kuran’da, dua eden kullarının duasına icabet edeceğini bildirerek insanları Kendisi’ne yönelmeye çağırmıştır. Bakara Suresi’nin 186. ayetinde şu şekilde bildirilmektedir:

'Kullarım Beni sana soracak olursa, muhakkak ki Ben (onlara) pek yakınım. Bana dua ettiği zaman dua edenin duasına cevap veririm. Öyleyse, onlar da Benim çağrıma cevap versinler ve bana iman etsinler. Umulur ki irşad (doğru yolu bulmuş) olurlar.'


İnsanların tamamı her şeyleriyle Allah (cc)’a muhtaç yaşarlar. Aklı veren, zekayı, gücü, sağlığı, güzelliği, yetenekleri, malı, mülkü kısaca akla gelecek herşeyi insanlara lütfeden yalnızca Yüce Allah (cc)’tır. Günlük hayat içinde Allah (cc) bir sebeple bu nimet ve güzelliklerden birini eksilttiğinde insan bir anda, Allah (cc)'ın lütfetmesi dışında o nimetin var olamayacağını görür ve yalnızca Allah (cc)’tan yardım ister. İnsanlar bu tip zor anlarında tüm samimiyetleriyle Allah (cc)’a yönelirler ve kendilerine yalnızca Allah (cc)’ın yardım edeceğinin şuurunda bir ahlak gösterirler. Bu imanlı insanların doğal ve güzel bir tavrıdır. Ancak insanın zor anlarında olduğu gibi rahatlık dönemindeyken, nimet ve bolluk içindeyken, her istediği elindeyken, sağlıklıyken de Allah (cc)’ın büyüklüğünü, azametini herşeye kadir olduğunu düşünmesi ve bu düşüncelerle samimi olarak Allah (cc)'a dua etmesi gerekir. Nitekim daha derin düşünen müminler bu önemli gerçeği bilirler ve Allah (cc) kendilerini nimet içinde yaşatırken de için için dua ederek Allah (cc)’a şükrederler.

Duanın en önemli özelliklerinden biri de, Allah (cc) ile kul arasında sıcak bir bağlantı kurmak için bir yol olmasıdır. Allah (cc)’a yakınlaşmak isteyen mümin, içinde bulunduğu zor durumları ve isteklerini Allah (cc)’a açar. Herşeye güç yetirenin, herşeyi yapanın Allah (cc) olduğunu kendisinin ise yalnızca Allah (cc)'ın aciz bir kulu olduğunu en derin şekilde hissederek samimiyetle Allah (cc)’a yönelir. Böyle samimi ve güzel bir ruh haliyle dua eden kullarının dualarına Allah (cc) inşaAllah icabet edeceğini bildirmiştir. Allah (cc) Kuran’da Kendisi’ne içten bir kalple yönelerek dua edilmesini şöyle bildirmiştir:

Rabbinize yalvara yalvara ve için için dua edin. Şüphesiz O, haddi aşanları sevmez. (A’raf Suresi, 55)


Mümin dua ederken ayrıca, istediği her türlü imkan ve nimetin Allah (cc)’a ait nimetler olduğunu bilerek dua eder. Zenginlik istiyorsa gerçekte bunun Allah (cc)’ın zenginliği olduğunu bilerek, akıl istiyorsa bunun Allah (cc)’ın sonsuz aklının bir tecellisi olduğunu bilerek Allah (cc)’tan talep eder. Bu yüzden de Allah (cc)’a gönülden yönelen müminler, ‘Allah (cc)’ım tecellin olarak bizi zengin et” derler. Ya da insanlara güzel ahlakı tebliğ edenin ve kalplerinde etki oluşturacak olanın Allah (cc) olduğunu bilerek, “Ya Rabbim tebliğini arttır bize bunu göster, bizde bunu tecelli ettir” diye dua ederler.

Mümin dua ederken sürekli olarak Allah (cc)'ın yarattığı mükemmel kadere teslimiyet ruhu içerisindedir. Örneğin ciddi bir hastalığı olan mümin Allah (cc)’tan şifa ister. Sağlıklı olup Allah (cc)’a hizmet etmeyi ve iyileşmeyi Allah (cc)’tan umar. Ancak Allah (cc), bir hikmet üzerine şifa nasip etmezse, bu durumda mümin Allah (cc)’ın yarattığı kadere en güzel şekilde razı olur. Allah (cc)’ın yarattıklarında mutlaka hayır görür. Allah (cc)’ın hastalıkla kendisini denediğini, buna sabretmekle ahiretteki hayatının güzelleşebileceğini, cennete girmeyi layık olabileceği üstün bir ahlaka erişebileceğinin ümidi içerisinde olur. Allah (cc)’ın bu hastalıkla kendisini derinleştirdiğini, olgunlaştırdığını, dünya hayatından uzaklaştırarak yalnızca ahiretteki sonsuz hayata yönelttiğini düşünür ve her zaman şükür halinde yaşar.