Bir gün Rabia Hatun Mekke yolunda idi

Karşısına biri çıktı ve şöyle dedi:

- Ey hanım, bütün varlığımla sana bağlıyım. Seni seviyorum.

Rabia Hatun ona şöyle dedi:

- Doğru olabilir, ben de aynı şekilde seni seviyorum.
Ancak, benim bir kız kardeşim var

O, benden daha güzel. Geriden geliyor.

Bunun üzerine adam geriye dönüp baktı.
O bakarken Rabia Hatun onun yüzüne bir tokat attı, sonra şöyle dedi:

- Benden uzak ol, sahte kahraman!
Sevgimizi iddia ediyorsun

ama dönüp başkasına bakıyorsun!
Seni bu sevgi işinden uzak buluyorum.

Sonra şöyle devam etti:

- Konuştun; seni irfan sahibi sandım.

Devam edince, âşık olmaya başladın.
Deneyince, yalancı olduğunu anladım.

Sende, ne ariflerin temizliği var;

ne de onların nişanı , mürüvveti..
Hele âşıkların yolu,

Senin gittiğin yoldan çok başkadır.

Bunun üzerine o şahıs, bağırmaya ve başına toprak atmaya başladı.

Bir yandan da şöyle diyordu:

- Ben, bir kulun sevgisini iddia ettim;

Ondan yüz çevirince tokat yedim.

Korkuyorum:

HAKKIN SEVGİSİNİ İDDİA EDER DE,

O’NDAN BAŞKASINA BAKARSAM

HALİM NE OLACAK!

Kalbime tokat yesem, halim nice olur!

Rüfai , Hakikati Maallah , s: 239