Şeyhler kimlerdir ?
Hadîs-i Şerif:
Alındığı Kitaplar: El Halil ve ibn-in Neccar; Ved-Deylemi, Ramuzu_l-Ehadis, An Rafî bin Ebî Rafî (Radiyallahu anhu) ennehu gâle Resulullah (Sallallahu aleyhi vesellem):
“Kendi bulunduğu ehli kendisine tâbi olanların içindeki şeyh, peygamberin kendi ümmeti içinde olduğu gibidir,” diye buyurdu. (Ramuzu_l-Ehâdîs, Hadîs No: 2618)
Yani bir Peygamber ümmetini Hakk_a nasıl irşad ve ikaz üzere ise bu da öyledir.
Sen dersin ki; bu hadîs-i şerif ihtiyarlara büyükleredir. Kendi evinde böyledir dersen, Bak şu Hadîs-i Şerif_ten Şeyh ve ihtiyarı anlayabilirsin. İnşaallahu Teâlâ.
Hadîs-i Şerif:
Kitapları; Ramuzu_l-Ehadis An Enes (Radiyallahu anhu) ennehu gâle Resulullah (Sallallahu aleyhi vesellem) buyurdu ki:
“Bir kimse yaşlı yaşında büyük olan bir müslümana ikram eylese, sanki Nuh (Aleyhis-selâm) ikram eylemiş olur. Allahu Teâlâ'da o kimseye ikram eder” dedi. (Ramuzu_l-Ehâdîs, Hadîs No: 5061)
İşte bu hadîs-i şerif_te yaşlı ile şeyhın kim olduğunu ayırıp söyledi. Bu şeyh o kimsedir ki insanın içini paklar temize çıkarır. Buna teveccüh ile temizlenir. Hocadan zahiren okuyup insan cehaletten kurtulur. Şeyha teveccühle batınını, içini temizler.
Hadîs-i Şerif:
Yani “Senin vucudunda bir günah ocağı vardır, başka günahlar ile hiç kıyas olunmaz” diye buyurdu.
Bu da insanın kalbinde olan benliktir ki şeytan bununla Hakk_a asi oldu. İnsan-ı bununla hidayetten mahrum eder. Derler ki:
- Sen kendine güven, başkalarına ne ihtiyacın vardır. Sen Allah (cc)'ına bak, başka kimseden fayda bekleme der. Halbuki kendi yüzü karada böyle deyip Adem (Aleyhis-selâm) topraktan oldu. (Şeytan;) Bana ne faydası olacaktır deyip ben Allahu Teâlâ'ya ibadet ediyorum, (başka) kimseye ihtiyacım yoktur ki, Adem_e secde edeyim deyip lânete müstehak oldu.
(Sure-i Fatır, Ayet 5)
“Ey insanlar! Şüphe yok ki Allah (cc)'ın vaadi hakdır. Artık sizi bu dünya hayatı aldatmasın ve şeytan da sizi Allah (cc) ile (O_nun affına güvendirerek) aldatmasın.”
“Hakk Teâlâ bize kendi kendimize güvenmek için şeytan size emniyet gösterir.”
(Sure-i Maide, Ayet 35)
“Ey Mü'minler! Allahu Teâlâ'dan sakınarak, korkarak halis amel işleyiniz. Bununla da kalmayıp Allahu Teâlâ'ya yakınlık kazanmak için vesile, çâre, vasıta arayınız. Bundan sonra da durmayıp hem dışardaki dîn düşmanlarınız ile ve hem de içeride ki kalbinizde olan düşmanlarınız ile mücahede ve muharebe edip Allah (cc) yolunda çalışınız. Her korkulardan kurtulup iflah olup halas olasınız” buyurdu.
Siz katiyyen o emniyetle kalmayıp Hakk_a varmak için her türlü çarelere sarılınız ki Hakk'ı bulasınız, şeytan gibi benim kimseye ihtiyacım muhtaçlığım yoktur. Ben yalnız Allah (cc)'ı tanırım diyen Hakk'ın rızasından mahrum kalır. Çünkü Allahu Teâlâ şeytana Adem_e secde edin dedi etmedi. Lânet tokunu giydi, aynı bize de:
(Sure-i Tevbe, Ayet 119)
“Yani sadık kullarımın maiyetinde olunuz. Tevbe ve ahidde de onların maiyetinde olunuz ki; sizi de şeytan gibi benlik bağlamasın. Emniyetinize mağrur olmayınız,” dedi.
İşte bu şeyhi kâmiller Allahu Teâlâ'nın sadık kullarıdır.
Hadîs-i Şerif:
“Yani sözleri peygamber sözleri gibidir,” dedi. (Ramuzu_l-Ehâdîs, Hadîs No: 6385)
Hadîs-i Şerif:
“Ümmetinin içindeki peygamber gibidir” dediği bunlardır. (Ramuzu_l-Ehâdis, Hadîs No: 2618; İhya_u Ulumi_d-Dîn, Cild 1, Sayfa: 209) Peygambere tâbi olmayan şeytan gibi olur.
Bak Kardeşim! Bunlar kimlerdir? Ve ne ile bu dereceleri kazanırlar gör.
Hadîs-i Şerif:
Alınan Kitap; İbn-in Neccar; Ramuzu_l-Ehadis;
An ibn-i Abbas (Radiyallahu anhu) ennehu gâle Resulullah (Sallallahu aleyhi vesellem) buyurdu ki:
“Allahu Teâlâ'nın evliyaları vardır. Halkın içindedir, gezerler, yürürler. Bunlar açlığı susuzluğu kendine aded edenlerdir. Her kim onlara eza ve cefa eder, onların aleyhinde bulunur ise Allahu Teâlâ o kimseden intikamını alır ve o kimsenin üstünden Hakk Teâlâ muhafazasını kaldırır, onu muhafaza etmez. O kimse helâk olur. Ve cennette olan zevk ve sefayı da o kimseye haram eder“ diye buyurdu. Çünkü bu kimse Cenab-ı Hakk'ın evliyasını inciddi. (Marifetnâme, Sayfa: 882)
Bak bu hadîs-i Şerif_te Evliyaullah açlığı, susuzluğu kendine aded edenler olunca bu dervişlerin riyazet, mücahede deyip yıllarca açlık çekerek, şeyhin kumandası altında perhizler ve nefsin arzularının aksini yaparak kendilerine açlık, susuzluk ile senelerce canının istediği yemeklerden sakınarak nefsine vermeyip mücahede ederler. Vücudlarını kuruturlar. Çile hanelerde ne zahmetler çekerler. Bu da muhakkak insanın kendi yalnız yapabileceği şey değildir. İşte şeyhlerin tarifi üzere olur. İşte evliyalar bunlardır. Nasıl evliya olmasınlar. Allah (cc) için ne cefalar çekerler. İşte Yukarı Hadîs_te ehli içinde Nebi (peygamber) gibidir dediği bunlardır. Yoksa riyazet nedir, mücahede nedir, ne görmüş, ne işlemiş, hiç bunlardan haberi olmayan ben Alimim diyenler değildir. Ümmetin uleması bunlardır.
Bak kardeşim! Meşayıh, şeyhlar ne imiş gör.
Hadîs-i Şerif:
Kitapları; İbn-i Hubban; ibn-i Abdîy fil-kâmil; Ved-Deylemi an Enes (Radiyallahu anhu) ennehu gâle Resulullah (Sallallahu aleyhi vesellem) buyurdu ki:
“Sizler şeyhları ululayınız, hürmet ediniz ve tazim ve tevkir ediniz. Çünkü muhakkak şeyhlara edilen tebcil ve tevkîr ve tazim Allahu Teâlâ'yadır. Her kim şeyhlara tebcil eylemezse o kimse benden değildir” diye buyurdu.
Tevkîr: Ağırlama, ululama, güzel karşılama.
Tebcîl: Tazim, hürmet, ağırlama.
İşte Kardeşim! Şimdi gördün mü, bunlar kim imiş, bunlar kendi menfaatlerini unutup, halkın menfaatına Allahu Teâlâ için çalışırlar değil mi?
Cenab-ı Hakk Teâlâ Hadîs-i Kudsi_de:
“Ben insanın sırrıyım, benim sırrım onun sırrındadır,” dedi. (Marifetnâme, Sayfa: 1004, Benzeri)
Bu Hadîs-i Kudsi_den ne anladın kardeşim! İşte bunlar şeyhlardır, kâmil olanlardır. Riyazet, mücahedeyi, nefis ile kendilerini kemâl sahibi eyleyip en güzel ahlaklara sahib olanlardır. Mürşid-i Kâmillerdir, İşte bunların sırrı Hakk'ın sırrıdır. Bunlardan Cenab-ı Hakk'ın sırları zuhur eder. Bir misal ile anlayalım. Mesela:
Ateş fabrikası yani elektrik fabrikası her tarafa ceryan veriyor. Her taraftan zuhur eden ceryanın kuvveti fabrikanındır. Yalnız tel ile bağlansın yeter. Ceryan gelir, Ceryanın göze görünmeden geldiği gibi Hakk_a yakın olan kullara Hakk'ın Esmâ'ül-Hüsna_larının ceryan kuvveti zuhur eder. Bunun için bunların celâline uğrayan helâk olur. Bunların cemaline uğrayan ebedi şâd olur.
Bunların gadabı Hakk'ın gadabındandır. Bunların lütfu Allah (cc)'ın lütfundandır. Bunları oku, berrak atar ha demeden cana batar. Bunlardan Cenab-ı Hakk'ın sırları zuhur eder. Bunlara dokunan Hakk'ın kılıcına çarpılır. Bunların sevgisini kazananlar Hakk_a sevilirler. Bunların sırrında Hakk'ın sırrı vardır. Bunlar daima Hakk_tan ceryan alırlar. Bunlar ceryanı Hakk_tan alırlar, kullara verirler. İşte Sultan-ı Enbiya_nin göze görünmeden yardım eder dediği bunlardır. Bunlar kendi yerlerinde oldukları halde mağrıbda (batıda), Maşrıkda (doğuda) iş görürler. Bunlar ölmez sağdır (inne ibadullah) dediği bunlardır. Kardeşim bunlardan ayrılma!
Bak Kardeşim! Bunlar bu dereceyi ne ile kazanmışlar. Kuldan talep ve istek, gayret, heves, çalışma olmadan Allahu Teâlâ vermez.
(Sure-i Necm, Ayet 39)
«Biz insanı sayi gayret için halk eyledik.»
(Sure-i Mü'min, Ayet 60)
“Rabb'ınız buyurdu ki:
Bana dua edin, size icabet edeyim. Şübhe yok, o kimseler ki, Benim ibadetimden kibirlenirler. Onlar yakında zeliller oldukları halde cehenneme gireceklerdir.”
Siz isteyiniz vereceğim dedi. Sende iste sanada versin.
Hadîs-i Şerif:
Kitapları: Ved-Deylemi ve Ramuzu_l-Ehadis, An Enes (Radiyallahu anhu) ennehu gâle Resulullah (Sallallahu aleyhi vesellem) buyurdu ki:
“Dünyayı terk etmek sabrın özü, kökü, ruhudur. Ve terk-i dünya etmek, dîn düşmanı ile Allah (cc) için vuruşmaktan şiddetlidir. Her kim onu terk ederse Allahu Teâlâ o kimseyi dünyada iken şehitlere verdiği sevabı onada verir. Dünyayı terk etmek şudur:
Allah (cc) için nefsini, şeytanını mağlub etmek, az yemek yemek, suyu az içmek ve kendini medhü sena ettirmeyi sevmemek. Halkın söylediğini hoş görmemek ve sakınmaktır.” Çünkü muhakkak halkın kendini medhü sena eylediğini hoş gören kimse dünyayı terk etmemiştir. İşte bu dünya sevgisindendir. Ve dünya sevmesindendir. Her kim ahiret ve Hakk'ın vereceği nimetleri severse dünyayı terk etsin ve halkın kendisini övmesini medhü senasını terk etsin diye buyurdu.
Bak kardeşim! Dünyayı terk etmek, fukara olmak, muhtaç olmak değildir. Malı, mülkü yiyeceği içeceği dolu iken yememektir, içmemektir. Halkın içinde şan, şöhret sahibi olup da onunla bu kimse dünyayı terk eyledi dedikleri ile kendine süs vermek değildir.
Bak Kardeşim! Bunlar ne sultanlardır, Bunlar Allah (cc) için kendilerini açlık, susuzluk ile halkın medhü senasından kaçarak halkı Hakk_a irşad ederler. Ve kendilerini de elinden geldiği kadar dünyadan dat almaktan sakınırlar.
Bak Kardeşim! Ben âlimim, ben hocayım faide etmezmiş, Allah (cc) yolunda nefsini, şeytanını mağlub eyleyip, kalbini Allah (cc) aşkı ile yakıp kül eyleyip, kalbindeki perdeleri yakıp, Hakk'ın yolunda vücudunu yıpratmış, olanlardır. Belki herkes benim der ne fayda.
Hadîs-i Şerif:
“Evvel ilm-i fıkhı öğren, sonra da kalbini temizlemek tarafına dön. Hakk_a yakın ol” demektir.
Hadîs-i Şerif:
Kitapları; İmam-ı Tirmizi; Hasen Sahih-i vel asgari; ibn-i Abbas (Radiyallahu anhu) ennehu gâle Resulullah (Sallallahu aleyhi vesellem) buyurdu ki:
“Asıl mücahede eden o kimsedir ki; her kim kendi nefsinde, kalbinde kendi vücudu ile Allah (cc) yolunda, tarikata süluk eyleyip Hakk_a yakınlığa çalışan kimsedir” diye buyurdu.
Bu gönül yolunda bu gönül yolunu tutup Hakk_a gidenler demektir.
SSS
Arama
Üye Listesi
Kullanıcı Grupları
Kayıt
Profil
Özel mesajlarınızı kontrol etmek için giriş yapın
Giriş
